Lista utworów:
01.Noc i dzień (Remix) (feat. Małolat, Fame District)
02.W moim świecie (Remix) (feat. Lilu)
03.Źrenice
04.Widzę jej obraz
05.Ciemno
06.Spadam
07.Nie tego chcę
08.Światła zgasły
09.Nieważne (feat. Krzysztof Rychard)
10.W Moim Świecie (Remix 2) (feat. Lilu)
11.Spadam (Zjawin Remix)
12.Nieważne (Zjawin Remix)
13.Spadam (Czarny Remix)
Single:
brak
Nagrody:
brak
Wybrana recenzja:
Każda z dotychczasowych płyt Pezeta była bardzo wyrazista. Muzyka Klasyczna była debiutancką bombą, która miała pokazać umiejętności Pawła w pełnej krasie, zarówno od strony bragga jak i refleksyjnych kozaków. Nazwa nie była przypadkowa. Muzyka Poważna to drugi krążek z Noonem. Tym razem raper pokazał tylko tą poważniejszą stronę, ale w taki sposób, że do dziś płyta wraca do odtwarzacza. Muzyka Rozrywkowa to zdecydowany pojedynek z nowoczesnymi brzmieniami i podróż przez alkoholowo-melanżowe frustracje. Wszystkie trzy krążki były jakby nowymi rozdziałami, były inne, nowe…
Muzyka Emocjonalna ukazała się prawie bez promocji. Album od samego początku był zapowiadany jako stuprocentowo osobisty, a Pezet mówił, że to płyta tylko dla najwierniejszych fanów, a na 1000 egzemplarzy znajduje się osobiste podziękowanie za jej zakup. Jak prezentuje się ona od strony muzycznej?
Muzyka Emocjonalna tak jak każda kolejna płyta Pezeta jest czymś zupełnie nowym. Album traktuje o relacjach damsko-męskich w sposób zupełnie odmienny niż Seniorita czy 5-10-15. To podróż przez wszystkie problemy związku, przez rozczarowania, nadzieje, tęsknotę… Podróż niesamowicie odważna, osobista w takim stopniu, że Muzyka Poważna wydaje się przy niej luzactwem. Dla części fanów na pewno będzie to płyta zbyt odważna i za trudna, ale myślę, że raper doskonale zdawał sobie z tego sprawę.
Centralnym punktem tego albumu jest kawałek Spadam. Utwór w którym Pezet nawija głosem płaczliwym i rozbitym i choć na piśmie wygląda to bardzo, bardzo źle, to w słuchawkach robi wrażenie. To już nie ten Pezet z Klasycznej ani Rozrywkowej czy z Płomienia 81. Pezet z Emocjonalnej jest zakochany, sfrustrowany i rozbity. Sam nawija “dobrze, że nie wiesz co u mnie, bo pękło by Ci serce”. Jak to brzmi?
Nieźle. Zjawin zadbał o to, żeby płyta była wystarczająco nastrojowa i przepełniona emocjami. Jest nowocześnie, eksperymentalnie i ciekawie. Nie powiem, że to jakaś maestria, ale na pewno dobra robota. Trochę słabiej prezentują się remixy. Po pierwsze jest ich za dużo, a tego chyba nikt nie lubi, po drugie nie zawsze są trafione. O ile znana nam już Noc I Dzień brzmi bardzo ciekawie o tyle ostatnie cztery numery odruchowo się wyłącza. Perełką jest współpraca z Czarnym, Agatą Molską i Krzysztofem Rychardem w ramach zamykającego właściwą część płyty Nieważne. Ten kawałek choć nadal ma w sobie posmak smutku jest optymistyczny i kończy całą historię konstruowaną przez rapera w sposób budujący. Poza tym ciężko mówić o pojedynczych utworach… Muzyka Emocjonalna to kolejna z płyt Pezeta, która jest ścisłą całością.
Ciężko jest oceniać takie płyty. Jeżeli Muzyka Rozrywkowa miała w sobie klimat nagrania z hardkorowej imprezy (ze szczególnym uwzględnieniem jej ciemniejszych stron) o tyle Muzyka Emocjonalna jest bardziej jak odkopany z szuflady pamiętnik. Płyta jest bezwzględnie dobra i na pewno ważna. Na legalnej scenie takie albumy w Polsce praktycznie się nie zdarzają. Nie jest to klasyk i płyta przełomowa jak Muzyka Klasyczna, ale z pewnością nie powinniśmy jej przegapiać.
autor recenzji: Daniel Wardzinski
źródło:http://pl.spinner.com/2009/06/18/pezet-muzyka-emocjonalna-ep-recenzja-nr-1/
